
Cookiebeleid
Sinds november 2024 hebben we gedurende 9 maanden geëxperimenteerd met een nieuw tariefsysteem.
Het doel was om klimmen toegankelijker te maken door in te zetten op solidariteit.Hoewel de start veelbelovend was, liep het model gaandeweg tegen zijn economische grenzen aan.
Daarom keren we vanaf 1 juli 2025 terug naar het oude tariefsysteem voor de toegangsprijzen. Dit was geen gemakkelijke beslissing, maar wel de enige manier om samen met jullie te blijven klimmen onder de beste omstandigheden en onze projecten te blijven waarmaken. Bedankt voor jullie begrip, jullie feedback en jullie steun... ook als we soms even moeten afdalen voordat we weer naar nieuwe hoogtes klimmen 💪🧗
Deel I: gedifferentieerde tarieven?
De buurt waar Le camp de base zich bevindt, is rijk aan culturele en sociaaleconomische diversiteit. Zoals in veel grote steden zijn veel mensen hier kwetsbaar door structurele problemen (immigratie, eenoudergezinnen, ondergewaardeerde beroepen, enz.). Anderen profiteren van gunstigere economische dynamieken. Deze diversiteit heeft ons doen nadenken over hoe we iedereen kunnen verwelkomen in een plek zoals de onze.
Voor ons geldt dat, hoewel deze sport altijd “voorbehouden” is geweest aan een bepaalde bevolkingsgroep, klimmen voor iedereen toegankelijk zou moeten zijn. Daarom hebben we geëxperimenteerd met een gedifferentieerde en bewuste prijsstelling. Degenen die het zich kunnen veroorloven om iets meer te betalen, stellen anderen in staat om tegen een gereduceerd tarief te klimmen. Het gaat erom een zekere sociale rechtvaardigheid te creëren, zodat de passie voor klimmen niet voorbehouden blijft aan een bevoorrechte elite.
We bieden drie tarieven aan voor toegang tot de klimzaal:
- Moeflon-toegang – verlaagde prijs (11 €): voor wie financiële steun nodig heeft.
- Marmot-toegang – gebalanceerde prijs (13 €): standaardtarief, dat de werkingskosten dekt.
- Tichodrome-toegang – steunprijs (14 €): voor wie een extra bijdrage wil leveren en de solidariteit wil steunen.
De gebalanceerde prijs is de prijs die de zaal in staat stelt om duurzaam te functioneren en alle kosten te dekken. De verlaagde prijs is bedoeld voor mensen die financiële steun nodig hebben, terwijl de steunprijs helpt om de toegang tegen een gereduceerd tarief voor andere klimmers te financieren.
Wanneer klanten aankomen, leggen we dit systeem aan hen uit met behulp van duidelijke visuele ondersteuning. We geven geen commentaar op de keuze van het tarief en vragen ook niet om een rechtvaardiging. Ons kassasysteem registreert de gekozen tarieven op anonieme wijze.
We hebben ook besloten om bepaalde specifieke kortingen te schrappen (ULB-studenten, abonnees van partnerzalen, enz.) om het systeem eenvoudiger en inclusiever te maken. Dit vertegenwoordigt minder dan 3% van onze verkoop, maar stelt ons in staat om de voordelen uit te breiden naar een grotere groep mensen en zorgt voor een duidelijke begrijpelijkheid voor iedereen.
Mouflon - 11€

- Verlaagd tarief -
Als je in een lastige periode zit of het financieel niet breed hebt.
Marmotte - 13€

- Kostendekkend tarief -
Dit tarief stelt Le camp de base in theorie in staat om in alle behoeften te voorzien zonder tekorten te creëren.
Tichodrome - 14€

- Steuntarief -
Uw situatie stelt u in staat om iets meer te betalen dan het kostendekkende tarief, om zo de mouflon•nes en Le camp de base te steunen!
Deel II: over transparantie
Voordat we een dergelijk systeem invoeren, vinden we het essentieel dat iedereen begrijpt hoe onze uitgaven zijn verdeeld :
- 53% van onze lasten gaat naar de salarissen van ons team, waardoor we een kwalitatieve service kunnen blijven bieden.
- 26% van onze kosten heeft betrekking op het gebouw, voornamelijk bestaande uit leningen en onderhoud.
- 11% is toegewezen aan het klimmen, voor het onderhoud van de wanden, het vernieuwen van de grepen en het verbeteren van de klimervaring.
- Belastingen en heffingen vertegenwoordigen 4%.
- De evenementen die we organiseren nemen 4% van onze uitgaven in beslag.
- De resterende 2% zijn onze energiekosten.
De gebalanceerde prijs, vastgesteld op 13€, vormt een evenwichtspunt waarmee Camp de base zonder tekorten kan opereren, terwijl we alle gebruikers een kwaliteitservaring kunnen bieden.
Om dit systeem echter te laten werken, is het cruciaal dat iedereen zich bewust is van de impact van zijn of haar keuze.
Dit model heeft zijn grenzen: als te veel mensen kiezen voor de verlaagde prijs, wordt het systeem financieel onhoudbaar. Daarom vragen we iedereen om een bewuste keuze te maken en na te denken over de eigen financiële middelen. Door inzicht te krijgen in de kostenverdeling en de financiële behoeften van de hal, kan elke klimmer bijdragen aan het waarborgen van de continuïteit van dit solidaire model.
Zonder dit evenwicht zou het voor ons moeilijk zijn om de kwaliteit van onze diensten te behouden en om klimmen toegankelijk te blijven maken voor een zo groot mogelijke groep.
Deel III: kwantitatieve resultaten
Voordat we een dergelijk systeem invoeren, vinden we het essentieel dat iedereen begrijpt hoe onze uitgaven zijn verdeeld :
- 53% van onze lasten gaat naar de salarissen van ons team, waardoor we een kwaliteitsvolle dienstverlening kunnen garanderen.
- 26% van onze kosten heeft betrekking op het gebouw, voornamelijk bestaande uit leningen en onderhoud.
- 11% is bestemd voor het klimmen zelf: het onderhoud van de wanden, het vernieuwen van de grepen en het verbeteren van de klimervaring.
- Belastingen en heffingen vertegenwoordigen 4%.
- De evenementen die we organiseren nemen 4% van onze uitgaven in beslag.
- De resterende 2% zijn onze energiekosten.
De gebalanceerde prijs van 13€ vormt het evenwichtspunt waarmee Camp de base zonder tekorten kan blijven draaien, terwijl we alle gebruikers een kwaliteitsvolle ervaring kunnen bieden.
Om dit systeem te laten werken, is het echter cruciaal dat iedereen zich bewust is van de impact van zijn of haar keuze.
Dit model heeft zijn grenzen: als te veel mensen kiezen voor de gereduceerde prijs, wordt het systeem financieel onhoudbaar. Daarom vragen we iedereen om een bewuste keuze te maken en na te denken over de eigen financiële middelen. Door inzicht te krijgen in de kostenverdeling en de financiële behoeften van de klimhal, kan elke klimmer bijdragen aan het voortbestaan van dit solidaire model.
Zonder dit evenwicht zouden we de kwaliteit van onze diensten niet kunnen waarborgen en zouden we klimmen niet langer toegankelijk kunnen houden voor een breed publiek.
Vóór de invoering van dit systeem

Onderzoeksperiode:
- 24-10-2023 tot 23-10-2024, oftewel 365 dagen
- 45.246 bezoekers, oftewel een gemiddelde van 124 bezoekers per dag
De verhoudingen waren als volgt:
- 49% voor het gereduceerde tarief van € 11,50
- 51% voor het standaardtarief van € 13,50
Dit brengt ons op een gemiddeld tarief van € 12,50 per los ticket.
Sinds de invoering van dit systeem

Onderzoeksperiode:
- 04/11/2024 tot 03/06/2025, oftewel 211 dagen
- 22.703 bezoekers, oftewel een gemiddelde van 145 bezoekers per dag
De verhoudingen zijn als volgt:
- 45% voor het verlaagde tarief van € 11 met een positieve trend
- 46% voor het gebalanceerde tarief van € 13 met een negatieve trend
- 9% voor het steuntarief van € 14 met een negatieve trend
Dit brengt ons op een gemiddeld tarief van € 12,20 per los ticket.
Algemene bevindingen:

- Daling in de verkoop van 10-rittenkaarten, ongetwijfeld deels doordat het verlaagde tarief van € 11 voordeliger is dan het standaardtarief van een kaart (€ 12 per sessie).
- Ondanks de stijging van het aantal bezoekers met een “enkel ticket”, is het omzet per entree loopt terug, wat de vraag oproept naar de economische levensvatbaarheid op lange termijn.
- Stabilisatie van het verlaagd tarief boven de 50% sinds maart 2025.
- Steuntarief onder de grens van 10% sinds januari 2025, wat het herverdelende effect van het systeem beperkt.

Deel IV: conclusies
Geleidelijke ademnood… en enkele grenzen die verduidelijkt moeten worden
Hoewel de start van het bewuste tarief veelbelovend was, zien we vandaag een geleidelijke afname van de solidaire dynamiek. Het aandeel tickets tegen het verlaagde tarief is gestegen, het aandeel tegen het steuntarief is gedaald en het gemiddelde tarief per ticket daalt elke maand. Zoals het er nu voorstaat, is het model niet langer financieel in evenwicht en kan het op termijn de economische levensvatbaarheid van de zaal in gevaar brengen.
Dit systeem is gebaseerd op collectief vertrouwen, omdat de economische realiteit van ieder individu vaak onzichtbaar is.
Hoewel ons doel is om niet te oordelen, is het moeilijk om neutraal te blijven wanneer we gedrag zien dat vragen oproept over hoe het systeem wordt gebruikt. Soms kiezen mensen die er welgesteld uitzien, vanwege hun professionele situatie of levensstijl, voor het verlaagde tarief zonder zich altijd af te vragen wat de solidaire impact van hun keuze is.
In een professionele context hebben sommige bedrijven geprobeerd sessies tegen een verlaagd tarief te factureren voor hun werknemers. Er werd snel een vangnet ingevoerd: in een B2B-context is voortaan alleen het steuntarief toegestaan, omdat we het inconsistent vinden dat structuren die profiteren van dit solidaire systeem bijdragen onder de kostprijs.
Dit gedrag blijft in de minderheid, maar het ondermijnt de collectieve logica waarop het bewuste tarief is gebaseerd. Dit model vereist een vorm van helder zelfinzicht, wat onder meer inhoudt dat men zich bewust wordt van de structurele ongelijkheden die ons leven vormgeven, zelfs als we ze niet zien.
Deze vaststelling brengt ons terug bij een realiteit die het wiel van macht en privileges kan verduidelijken: onze sociale, economische, culturele of professionele posities beïnvloeden onze bewegingsvrijheid, vaak op een onzichtbare manier. Het is op zich geen probleem om privileges te hebben, maar je ervan bewust zijn is essentieel wanneer je deelneemt aan een systeem dat gebaseerd is op vrijwillige bijdragen.
Omgekeerd zijn we ook getuige geweest van het tegenovergestelde, waarbij sommige kunstwerkers met variabele en vaak bescheiden inkomens ervoor kiezen om het steuntarief te betalen wanneer ze daartoe de mogelijkheid hebben (na een optreden, een verkoop of een betaalde residentie). Dit soort keuzes laat zien dat, mits het model goed begrepen wordt, solidariteit in de prijsstelling actief gedragen kan worden door de gebruikers zelf.
Het is juist deze diversiteit aan gedrag, variërend van incidenteel misbruik tot toonbeelden van solidariteit, die ons er vandaag toe aanzet om ons af te vragen welke voorwaarden nodig zijn om een dergelijk systeem levensvatbaar te houden.
Een fragiele dynamiek, een levensvatbaarheid die ter discussie staat
De enquête die we onlangs onder onze leden hebben gehouden bevestigt de vragen die naar voren kwamen uit de analyse van de cijfers
- 57% van onze klanten zou van tarief veranderen
- 66% van deze klanten zou kiezen voor een lager tarief
Deze resultaten, hoewel indicatief, versterken onze voorzichtigheid: een algemene invoering van het bewuste tarief (voor 10-rittenkaarten of abonnementen) zou leiden tot een aanzienlijke daling van de inkomsten zonder garantie op voldoende compensatie. Dit roept de vraag op naar de houdbaarheid van het model op lange termijn.
Einde (tijdelijk?) van het experiment
Het idee van een bewust tarief blijft zinvol. Het heeft ons in staat gesteld fundamentele vragen te stellen over toegang tot sport, solidariteit en onze rol als betrokken private partij.
Maar op dit punt:
- het model is financieel niet langer houdbaar,
- solidair gedrag neemt af,
- onze economische context vereist stabiliteit en voorspelbaarheid.
We hebben daarom met spijt besloten om onze standaardtarieven te herstellen, zodat we de werking, de beperkingen en de mogelijkheden ervan opnieuw kunnen evalueren en kunnen nadenken over een robuustere, eerlijkere en economisch duurzame versie.
Toegankelijkheid heeft zijn grenzen: een klimhal vervangt geen sociaal beleid
Zelfs met een verlaagd tarief van 11€, blijft klimmen een dure sport voor veel mensen. Daar zijn we ons terdege van bewust.
Zoals elke private organisatie hebben wij te maken met aanzienlijke kosten, die we zo transparant mogelijk hebben geprobeerd te presenteren aan onze gebruikers.
Wij geloven oprecht in een inclusievere en eerlijkere klimsport. Een private klimhal kan het overheidsbeleid voor herverdeling van rijkdom niet vervangen. Het bewustzijnstarief is een creatieve en introspectieve poging, maar het kan op zichzelf de systemische ongelijkheid niet compenseren. We proberen ons steentje bij te dragen, eerlijk en zonder illusies.
En wat nu?
Wij blijven ervan overtuigd dat een eerlijker prijsmodel mogelijk is, maar om te kunnen blijven bestaan, moet het zowel solidair als economisch levensvatbaar zijn.
Dit is dus het moment om afstand te nemen, de effecten van het systeem te analyseren en de basis te leggen voor een eventuele terugkeer die beter gestructureerd, beter begeleid, beter uitgelegd en vooral collectief gedragen is.
Dank aan iedereen die in dit experiment heeft geloofd, het oprecht heeft gesteund en ons helpt om andere manieren te bedenken om samen aan sport te doen.
Dit bewuste tarief voldoet misschien nog niet aan al onze ambities, maar het heeft ons wel doen groeien. En ideeën, daar zullen we er nog genoeg van hebben. Tot snel voor het vervolg.
In de tussentijd, wat leesvoer...
Onder de bronnen die onze reflecties kunnen voeden voor het vervolg van onze experimenten, die nog maar net zijn begonnen: een studie in gedragseconomie, mede geschreven door Marc Le Menestrel, een uniek figuur op het snijvlak van klimsport en ethisch onderzoek.
The power of requests in a redistribution game: an experimental study
Het toont aan dat systemen gebaseerd op solidariteit en vrijwillige bijdragen des te beter werken... wanneer ze goed worden uitgelegd, begrepen en gedragen door de gemeenschap.
Een verhelderende lezing die ons kan helpen bij het vormgeven van een eventuele versie 2 van het bewuste tarief.
